ในเวลานี้ ตอนที่อู๋หยาที่กำลังรอข่าวอยู่ในพระราชวังก็สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของหอคอยจำลอง
ดวงตาที่ปิดสนิทคู่นั้นลืมขึ้น เขามองไปข้างหน้าพลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้ามาแล้ว!”
ปัง!
ประตูใหญ่ได้เปิดออกเพราะถูกแรงระเบิดของมู่เฉียนซี และหลังจากนั้นมู่เฉียนซีเดินเข้ามาแล้วกล่าวว่า “เจ้าคาดเดาได้แต่แรกอยู่แล้วว่าข้าจะต้องมาที่นี่ เหตุใดเจ้าถึงปล่อยให้ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดออกไปข้างนอกเพื่อไล่ล่าข้าด้วยเล่า?”
“มีเหตุก็ย่อมต้องมีผล หากเขาไม่ออกไปไล่ล่าเจ้าข้างนอกนั่น เช่นนั้นเจ้าก็ไม่มีทางที่จะมาถึงที่นี่ได้หรอก” อู๋หยากล่าวตอบอย่างเรียบเฉย
“เอาหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์มาให้ข้า ตอนนี้ข้าไม่อยากเสียเวลากับเจ้าอีกแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
อู๋หยามองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “สถานการณ์ของฝ่าบาทย่ำแย่มากเลยหรือ?”
“เจ้าคิดว่าเขาจะดีไหมล่ะ?” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมุ่น
“ตราบใดที่ฝ่าบาทรออยู่ที่เหวนรก พระองค์ก็จะไม่เป็นอะไร ฉะนั้นข้าในตอนนี้ จะทำให้เจ้าตาย และหายไปจากโลกนี้ โดยไม่เหลือร่องรอยไว้แม้แต่น้อย” อู๋หยากล่าวอย่างเย็นชา
“จากสายตาของหมอคนหนึ่ง อู๋หยาร่างกายของเจ้าในตอนนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก! และตอนนี้เ
