ของเจ้าอิ่มได้!”
เสี่ยวโส่วรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขากล่าวว่า “นอกจากพ่อของข้าแล้ว ท่านคือคนที่ดีกับข้ามากที่สุด น่าเสียดายที่ท่านต้องจากไปแล้ว ข้าทำใจไม่ได้เลยจริง ๆ!”
“ข้ายังมีเรื่องสำคัญมากที่ต้องทำ ฉะนั้นจึงจำเป็นต้องจากไป!” มู่เฉียนซีกล่าว
“พี่สาว ท่านรู้หรือไม่ว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไรบ้าง? ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยเห็นโลกภายนอกเลย แต่พ่อของข้าเคยพูดถึงโลกภายนอกอยู่บ้าง ข้าเลยสงสัยว่าโลกของพี่สาวเป็นเช่นไร” ” เสี่ยวโส่วกล่าว
“ข้าเคยไปมาหลายโลกเลยล่ะ…” มู่เฉียนซีเล่าถึงสิ่งที่น่าสนใจบางอย่าง เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนตัวน้อยผู้นี้ อย่างเช่นเผ่าหงส์ และโลกของเผ่ามังกรเป็นต้น
เสี่ยวโส่วพึงพอใจเป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า “แน่นอนว่าข้าจะต้องการเป็นนักกลไกที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้จงได้ หลังจากนั้นข้าจะหาทางออกไปจากที่นี่ และไปท่องโลกที่อยู่นอกแดนนรก พ่อข ของข้าบอกว่าจนถึงตอนนี้ มีเพียงคนเดียวที่ออกไปจากเรือนจำปีศาจแห่งความมืดได้สำเร็จ ข้าจะต้องพยายาม และกลายเป็นคนที่สองให้ได้!”
ฝูเซิงกล่าวว่า “เจ้าไม่สามารถเป็นคนที่สองได้หรอก เพราะเจ้านายน้อยของข้าจะเป็นคนที่สอง ส่วนเจ้าหนู เจ้าเป็นคนถัดไปเถอะ!”
