เริ่มเคลื่อนไหวทันที พวกเขาต้องการจับสิ่งแปลกปลอมที่โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมทั้งทำลายทิ้งไปเสีย!
คนจำนวนมากนี่มันช่างเป็นปัญหาจริง ๆ มู่เฉียนซีพุ่งไปถึงตรงหน้าของฝูเซิงพลางกล่าวว่า “พวกเราถอยกันก่อนเถอะ!”
“เอาสิ! พวกเรากลายเป็นศัตรูของคนทั้งเมืองไปแล้วหรือ? เจ้านายตัวน้อย” ฝูเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดูแล้ว เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ”
เมืองนี้มีขนาดที่ใหญ่มาก เดิมทีแล้วการซ่อนตัวเป็นเรื่องที่ง่ายมากเรื่องหนึ่ง แต่เป็นเพราะว่าคนที่ตามหานางนั้นมีจำนวนมากเกินไป ไม่ว่าจะในตรอกซอกซอยหรือถนนสายหลักล้วนเต็มไปด้วยผู้คน ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงไม่สามารถซ่อนตัวได้ง่ายนัก
ฝูเซิงกล่าวว่า “เจ้านายตัวน้อย พวกเราออกไปจากเมืองนี้ก่อนดีหรือไม่?”
“หากออกไปแล้ว! การจะกลับมาก็วุ่นวายเช่นกัน หาสถานที่ปักหลักกันก่อนเถอะ! แม้ว่าจะไม่สามารถฆ่าทุกคนที่อยู่ในเมืองนี้ได้ แต่ข้าว่าข้ามีวิธีอื่นแล้วล่ะ” มู่เฉียนซีกระซิบกระซาบ
“ตกลง!”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็วิ่งเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และในเวลานี้ประตูไม้โทรม ๆ บานหนึ่งก็เปิดออก
มือเล็ก ๆ มือหนึ่งกวักเรียกมู่เฉียนซีพลางกล่าว “พี่สาว…ทางนี้…ทางนี้…”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง ที่นี่มีเด็กน้อย
