มีเพียงความสุข โดยปราศจากความเจ็บปวด ความโกรธ และความไม่พึงพอใจได้อย่างไร ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดผู้นั้นได้ลดทอนความเป็นมนุษย์ของพวกเขามากเกินไปแล้ว
แม่ของเด็กน้อยผู้นี้เป็นนักกลไกที่ยอดเยี่ยมมากคนหนึ่ง เพราะกลไกของนางได้เปลี่ยนห้องเล็ก ๆ ให้สามารถซ่อนคนได้ และมันก็กลายเป็นที่พักของมู่เฉียนซี
“พี่สาว ท่านอย่าเพิ่งออกไป! รอให้พวกเขาหาพวกท่านไม่เจอ และคิดว่าพวกท่านออกจากเมืองไปแล้วน่าจะปลอดภัยกว่า”
“ตกลง!” แม้ว่าที่นี่จะคับแคบมาก แต่มันก็เพียงพอให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้บ้าง
มู่เฉียนซีหยิบหม้อยาออกมา จากนั้นนางก็เตรียมจะกลั่นยาน้ำชนิดหนึ่ง เพื่อมอบให้กับคนในเมืองแห่งนี้
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดต้องการที่จะสร้างเรือนจำปีศาจแห่งความมืดในอุดมคติของตนเอง แต่นางไม่มีทางปล่อยให้เขาสมหวังอย่างแน่นอน!
เด็กน้อยคนนั้นออกไปแล้ว ทว่าก็ยังอยู่ภายในห้องของตนเองอยู่ แต่เขากลับต้องถูกปฏิบัติอย่างโหดร้าย
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!
“เจ้ามันเป็นไอ้เด็กเลว”
“ไอ้เด็กเลว!”
ทันใดนั้นก็มีหญิงวัยสี่สิบกว่าคนหนึ่ง ทั้งทุบทั้งตีเด็กน้อยผู้นั้น ซึ่งนี่ถือได้ว่าเป็นการกระทำที่โหดร้ายอย่างไม่อาจยอมรับได้
คนในเมืองแห่งนี้ต้องมีความสุข
