งจากที่เขาได้มาเจอกับมู่เฉียนซี เขากลับต้องล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตนเองประเมินผู้หญิงคนหนึ่งต่ำเกินไปครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งเขาก็ไม่เคยต้องประสบกับความล้มเหลวติดต่อกันเช่นนี้มาก่อน และแน่นอนว่าในฐานะของเทพพยากรณ์คนหนึ่ง นี่ก็เป็นเรื่องที่ น่าอับอายเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน
แต่นี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะใครใช้ให้นางเป็นจิตวิญญาณแห่งโชคชะตากันล่ะ
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “ทางใต้อย่างนั้นหรือ? วางใจเถอะ ที่นี่คืออาณาเขตของข้า ไม่ใช่แดนนรก ในเมื่อมู่เฉียนซีกล้ามาที่นี่ เช่นนั้นนางก็ถูกกำหนดให้มาทิ้งชีวิตเอาไว้ที่ นี่แน่นอน! หวงจิ่วเยี่ยในตอนแรกหากไม่ใช่เพราะข้าไปเก็บตัว เขาก็คงไม่มีทางหนีออกไปจากเรือนจำปีศาจแห่งความมืดนี้ได้เช่นกัน”
“เจ้าผิดแล้ว เพราะแม้ว่าเจ้าจะไม่ได้ไปเก็บตัว แต่ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยก็สามารออกไปได้อยู่ดี! นี่เป็นเรื่องที่แน่นอน เพียงแต่ว่ามันอาจจะช้ากว่านั้นสักหน่อยเท่านั้นเอง” อู๋หยากล่าวตอบ บ
ในตอนที่ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยมาถึงที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืดแห่งนี้ เขาก็ได้เคยจ่ายราคาที่ต้องชดใช้ไปมากมายมหาศาลแล้ว
นอกจากนี้สถานที่อย่างเรือนจำปีศาจแห่งความมืด ก็ไม่สามารถหยุดยั้งฝ่าบาทจิ่วเยี่ยได้อีกด้วย
ในต
