อนที่ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดออกไป หอคอยสีดำขนาดเล็กอันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมากลางอากาศ
อู๋หยากล่าวว่า “หากการคาดเดาของเขาไม่ผิดพลาดแล้วล่ะก็ เมื่อไรก็ตามที่หอคอยทั้งสี่รวมกัน มันก็เพียงพอที่จะดึงดูดคนไปยังตำแหน่งที่ตั้งของหอคอยนิรันดร์ได้”
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ท่านโปรดรออีกสักหน่อย เมื่อถึงเวลานั้นไม่ว่าจะเป็นคำสาปของเผ่าคำสาป หรือว่าเผ่าสวรรค์ ก็จะไม่สามารถขัดขวางการก้าวเดินของท่านได้” อู๋หยากล่าวด้วยเสียงที่ ทุ้มต่ำ
ที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืดแห่งนี้มีหญ้าอยู่ด้วย อีกทั้งมันยังเป็นหญ้าสีเขียวขจีที่ดูมีชีวิตชีวา ซึ่งมันก็แตกต่างจากเรือนจำที่นางเคยเห็นมาก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
สวบ สวบ…
แม้ว่าภายนอกมันจะไม่เหมือนกัน แต่ความอันตรายนั้นกลับมีความเหมือนกันเป็นอย่างมาก
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีแพร่กระจายออกไป นางสัมผัสได้ว่ามีงูเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังล้อมรอบเข้ามา
งูเขียวเหล่านั้นสามารถกลมกลืนไปกับหญ้าที่สูงกว่าสองเมตรเหล่านี้ได้ ซึ่งมันก็ทำให้ยากที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
หากมีเพียงแค่ตัวสองตัวก็ยังพอทน แต่มู่เฉียนซีกลับค้นพบว่าสถานที่แห่งนี้ก็คือรังของงูรังหนึ่งเลยน่ะสิ!
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ ขอโท
