ื่นตกใจอยู่แล้ว ตอนนี้เขาอยู่อย่างสุขสบาย อย่างไรเสียหากไม่มีปีศาจแห่งเหวนรกให้ต้องจัดการ เขาก็คงจะต้องใช้ชีวิตอย่างน่าเบื อเช่นนี้ไปอีกหลายหมื่นปีแล้ว
“ท่านซี ท่านมาแล้ว” ตอนนี้ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งได้กลายเป็นคนช่างประจบไปเสียแล้ว
ไม่มีทางเลือก เพราะลูกพี่ใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุดในเหวนรกทั้งสองต่างให้ความสำคัญต่อท่านซีมากเป็นพิเศษกันทั้งนั้น และผู้ที่แข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าท่านจิ่วเยี่ยก็ให้คว วามสำคัญกับนางเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “จิ่วเยี่ยล่ะ?”
“เมื่อครู่ท่านจิ่วเยี่ยเพิ่งจะต่อสู้กับท่านยวนเสร็จ และตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ที่ชั้นเจ็ดขอรับ” พูดตามตรง ในตอนที่ท่านทั้งสองต่อสู้กันแต่ละครั้ง เขากลัวเหลือเกินว่าเหวนรก กแห่งนี้จะถูกพวกเขาทำลายลงอย่างสมบูรณ์
หลังจากที่มู่เฉียนซีมาถึง นางก็รักษาอาการบาดเจ็บให้จิ่วเยี่ย แต่ยวนกลับทำได้เพียงจ้องมองตาปริบ ๆ เท่านั้น และสุดท้ายมู่เฉียนซีก็ได้บอกเรื่องเรือนจำปีศาจแห่งความมืดให้จิ่วเยี่ ยฟัง
“ไม่ว่าอย่างไรมันก็ถือว่าเป็นเบาะแสอย่างหนึ่ง! เพื่อหาหอคอยนิรันดร์ให้เร็วยิ่งขึ้น ข้าจำเป็นต้องไปลองดูสักตั้ง” มู่เฉียนซีกล่าวกับเขา
จิ่วเยี่ยขมวดคิ้วมุ่น เขาอุ้มมู่
