้ตนเองตกอยู่ในอันตราย แต่เขาไม่มีทางยอมปล่อยให้มู่เฉียนซีไปเหยียบที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืดเพียงลำพังแน่นอน และมู่เฉียนซีก็ไม่อยากให้จิ่วเยี่ยต้องไปเสี่ยง เลยแม้แต่น้อย
จิ่วเยี่ยกอดนางเอาไว้แน่น และไม่ยอมปล่อยนางไป หากนางไม่พาเขาไปด้วย นางก็จะต้องอยู่ที่เหวนรกเป็นเพื่อนเขา
เมื่อทั้งสองได้แต่หยุดชะงักอยู่เช่นนี้ มู่เฉียนซีจึงกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง พวกเราไปกันเถอะ!”
