ของท่านอ๋องจิ่วเยี่ย เจ้า…”
นางสามารถเป็นตัวแทนของอ๋องจิ่วเยี่ยได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าจะไม่โชคร้ายพอที่จะต้องเจอกับอ๋องจิ่วเยี่ย แต่การเผชิญหน้ากับผู้หญิงของเขา และเผชิญหน้ากับหนามโลหิตที่ยากจะรับมือ มันก็ทำให้เจ้าแห่งขุมนรกรากษสปวดหัวมากเช่นกัน
เขากล่าวว่า “ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นใคร ไม่สนว่าพวกเจ้ามีสถานะเช่นไร แต่การที่กล้ามาสร้างความวุ่นวายในขุมนรกรากษสเช่นนี้ ข้าไม่มีทางให้อภัยพวกเจ้าแน่! แต่ในเมื่อเป็นความผิด ครั้งแรก ฉะนั้นขอเพียงพวกเจ้าออกไปตอนนี้ ข้าจะยอมปล่อยผ่านให้ก็ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากเจ้านำสิทธิ์ในการควบคุมขุมนรกรากษสออกมาอย่างเชื่อฟังแล้วละก็ เรื่องที่เจ้าลงมือกับข้าก่อนหน้านี้ พวกข้าก็ยอมปล่อยผ่านได้เช่นกัน”
“พวกเจ้าอย่าโลภให้มันมากเกินไปนัก ก็เห็นอยู่ว่าควบคุมเรือนจำไปมากมายถึงขนาดนั้นแล้ว นี่เจ้าไม่กลัวท่านผู้คุมปีศาจแห่งความมืดจะโกรธบ้างเลยหรืออย่างไร?” เจ้าแห่งขุมนรกรากษสก กล่าว
“ข้ากลัวว่าเขาจะไม่โกรธน่ะสิ ช่างมีความอดทนเสียเหลือเกิน อีกทั้งยังเอาแต่ซ่อนตัวอยู่ที่คุกแห่งความมืดไม่ยอมออกมาเสียที! เจ้าจะให้เขามาตอนนี้เลยก็ได้ ให้เขามาช่วยเจ้า และให ห้เขามาจัดการคนที่สร้างป
