นจะต่อต้านได้อย่างไร?”
ปัง ปัง ปัง!
ผู้คุมเหล่านี้ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นอุปสรรคของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย และหลังจากนั้นทั้งมู่เฉียนซีและฝูเซิงก็ขึ้นไปถึงชั้นที่สิบแปดได้อย่างราบรื่น
ห้องขังของชั้นที่สิบแปดมีความกว้างขวางเป็นอย่างมาก มันกว้างใหญ่ราวกับประเทศหนึ่งก็มิปาน อีกทั้งยังหรูหรามาก ๆ อีกด้วย
หากพวกเขาไม่เหมือนกับนกตัวหนึ่งที่ถูกขังอยู่ในกรงและไม่สามารถเดินออกไปได้แม้แต่ก้าวเดียวแล้วละก็ เพลิงศักดิ์สิทธิ์ของขุมนรกรากษสแห่งนี้ก็ดูน่าสนใจไม่น้อยเลย
ชั้นที่สิบแปดขึ้นไป สามารถมองเห็นพระราชวังแห่งหนึ่งได้ และพระราชวังแห่งนั้นก็ตั้งอยู่ท่ามกลางเมฆหมอก ซึ่งมันก็งดงามตระการตาเป็นอย่างมากเลยทีเดียว
แต่เมื่อพวกเขาต้องการที่จะเข้าไป พระราชวังแห่งนี้กลับถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาในทันที!
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ช่วงนี้เจ้านายของพวกเราไม่พบแขก ทั่วทั้งพระราชวังถูกปกคลุมไปด้วยค่ายกล ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดสามารถบุกเข้าไปได้ แม้ว่าจะเป็นเหล่าผู้คุมอย่างพวกเราก็ตาม” ผู้คุมที่เป็นหัวหน้า ผู้นั้นกล่าวตอบ
“ไม่สามารถบุกเข้าไปได้อย่างนั้นหรือ? เช่นนั้นข้าจะลองบุกเข้าไปดูก็แล้วกัน” ร่องรอยของความโกรธเคืองฉา
