งดินแดนระดับบนเท่านั้น ดังนั้นเพียงอึดใจเดียวเสี่ยวเฉี่ยก็สามารถสังหารเศษส สวะกลุ่มนี้ได้ทั้งหมด
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
ในตอนที่หนามโลหิตแทงทะลุผ่านหน้าอกของพวกเขา พวกเขาต่างก็เบิกตาโพลงขึ้นด้วยความตกใจ “นะ…หนามโลหิต…”
หลังจากนั้นเสี่ยวเฉียก็กลายร่างเป็นมนุษย์และปรากฏตัวอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซี ฉะนั้นพวกเขาจึงกล่าวด้วยความหวาดกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีกว่า “กลายร่าง! หนามโลหิตกลายร่าง!”
เสี่ยวเฉียกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “เจ้านาย ท่านเคยเจอคนมีตาแต่หามีแววไม่เช่นนี้มาก่อนหรือไม่! ข้าไม่เคยเห็นคนที่มีตาแต่หามีแววไม่ขนาดนี้มาก่อนเลยจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าที่คุกโลหิต ตแห่งนี้จะยังมีคนที่กล้ายั่วยุท่านเช่นนี้”
คนเหล่านี้ตื่นตกใจจนแทบสิ้นสติ เจ้านายหรือ ถูกหนามโลหิตเรียกว่าเจ้านาย หรือว่า หรือว่าคนผู้นี้จะเป็นเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิต!
พวกเขาเสียชีวิตลงเพราะเสียเลือดมากเกินไป กล้ามาเตะแผ่นเหล็กที่แข็งแกร่งเช่นนี้ แต่ร่างของพวกเขาไม่แหลกเป็นผุยผงก็ถือว่าเบามากแล้ว
ในแดนนรกแห่งนี้ ถึงแม้จะล่วงเกินอ๋องจิ่วเยี่ยได้ แต่ไม่สามารถมาทำให้เจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิตขุนเคืองใจได้
พวกมู่เฉียนซีรีบมุงหน้าไปที่เมืองหนามโลหิต ทันใดนั้น
