อยู่ในเหวนรกชั่วคราว”
“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” จื่อโยวกล่าวถาม
เขารู้จักเยี่ยเป็นอย่างดี แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จิ่วเยี่ยจะรอยู่ที่เหวนรก และปล่อยให้คนงามกลับมาเพียงลำพังเช่นนี้ เขาจะทนได้อย่างไรกัน?
“เยี่ยได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างนั้นหรือ? อันตรายมากหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่ใช่ เขาสบายดี เพียงแต่เป็นเพราะว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันบางอย่างขึ้นต่างหาก”
มู่เฉียนซีได้เล่าเรื่องพลังประหลาดนั้นให้พวกเขาฟัง นางกล่าวว่า “ต้องตรวจสอบดู ว่ามันคืออะไรกันแน่?”
“แม้แต่ตัวเยี่ยเองยังไม่รู้ ฉะนั้นสิ่งนี้จะต้องตรวจสอบได้ยากอย่างแน่นอน และสิ่งที่ให้ความรู้สึกที่น่ามหัศจรรย์เช่นนี้ คาดว่าคงมีเพียงอู๋หยาที่เป็นร่างทรงเท่านั้นที่น่าจะ รู้ได้” จื่อโยวบ่นพึมพำ
เยี่ยของเขาช่างโชคร้ายจริง ๆ มันไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะสามารถระงับคำสาปด้วยตนเองได้ และเหลือเพียงก้าวสุดท้ายก็จะสามารถถอนคำสาปได้แล้ว แต่ผลสุดท้ายกลับมีสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได ด้ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันอีก
“หรือว่าเจ้านั่นจะเป็นคนทำ หากสามารถทำได้ถึงขนาดนี้ เกรงว่าน่าจะมีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่สามารถทำได้” จื่อโยวบ่นพึมพำอยู่ในใจ
