ะมาหาข้าทำไม?” มู่เฉียนซีปฏิเสธเจ้าหมอนี่อย่างไร้ความปรานี
“เจ้าควรจะออกไปได้แล้ว!” เฮยอิ่งกล่าวพลางมองไปทางมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตกลง! หากคราวหน้าข้าโชคดีได้เจอท่านอีกครั้ง ก็หวังว่าสภาพของท่านจะดีขึ้นกว่านี้สักหน่อยนะ!”
“ซี พวกเราไปกันเถอะ!” จิ่วเยี่ยต้องการออกไปจากที่นี่ ในเมื่อมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ได้รับการซ่อมแซมแล้ว ฉะนั้นจิ่วเยี่ยย่อมต้องอยากพามู่เฉียนซีออกไปจากที่นี่แน่นอนอยู่แล ล้ว
ถึงมันจะลงมาได้ยาก แต่การขึ้นไปนั้นง่ายกว่ามากนัก และพวกเขาก็ตรงขึ้นมาถึงชั้นที่หนึ่งได้ทันที
ผู้พิทักษ์ทั้งเจ็ดชั้นยืนเรียงกันด้วยตัวที่สั่นเทา พวกเขากลายเป็นผู้พิทักษ์มานานหลายปีขนาดนี้แล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเจอสถานการณ์เช่นนี้!
เพราะไม่ได้มีเพียงราชาปีศาจเหวนรกที่พาเหล่าปีศาจเหวนรกที่ปรากฏตัวออกมาเท่านั้น แม้แต่ท่านกิเลนแห่งนรกที่ไม่เคยปรากฏออกมา ตอนนี้ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ชั้นหนึ่งแล้วเช่นกัน
“ท่านกิเลนแห่งนรก พวกนั้นเป็นปีศาจเหวนรกอย่างนั้นหรือ?” ผู้พิทักษ์ชั้นที่เจ็ดกล่าว
“เจ้าพวกนี้ล้วนกลายเป็นสุนัขรับใช้ของคนผู้นี้ไปแล้ว ฉะนั้นจะให้อยู่ในเหวนนรกไปทำไมกันล่ะ?” ยวนกล่าวตอบ
ท่านกิ
