ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกล่าวว่า “พวกเขาย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ที่ตอนนี้ข้าพาพวกเขามาหาเจ้า ก็เพราะอยากให้เจ้าชี้นำทางให้พวกเขาไปยังชั้นที่สาม และหากสามารถช่วยพาพวกเขาไปหาผู้ พิทักษ์ชั้นที่สามได้ด้วยยิ่งดีเลย”
“ไม่มีปัญหา!” ผู้พิทักษ์ชั้นที่สองกล่าวด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ถึงความง่ายดายนี้จะเกินกว่าที่มู่เฉียนซีคาดเดาเอาไว้ แต่ทว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกลับมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีมากบางอย่าง
“อยากให้ข้ารับปากนั้นย่อมได้อยู่แล้ว แต่ต้องกินอาหารเลิศรสที่ข้าทำออกมาด้วยความพยายามนี้เสียก่อน เพราะปีศาจเหวนรกก่อนหน้านี้เหล่านั้นยังไม่ทันมีวาสนาได้กินอย่างมีความสุ ขเลย” ที่นี่ยังมีอาหารเลิศรสเหลืออยู่อีกมากมาก อีกทั้งยังอุดมสมบูรณ์มากอีกด้วย และมันก็คือสิ่งที่ปีศาจเหวนรกเหล่านั้นยอมฆ่ากันตายเพื่อให้ได้ลิ้มรสก่อนหน้านี้นั่นเอง
แต่ถึงแม้ว่าจะมีอาหารเลิศรสอยู่เบื้องหน้า แต่ผู้พิทักษ์ชั้นหนึ่งกลับทำท่าทางเหมือนหวาดกลัวอย่างสุดขีดก็มิปาน เขากล่าวว่า “นั่นมัน…ที่ชั้นที่หนึ่งของข้ามีเรื่องให้ต้องไปจัด ดการ ข้าขอตัวก่อน”
เขาแสดงท่าทางอวยพรให้กับมู่เฉียนซีและหวงจิ่วเยี่ย จากนั้นก็ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีตะลึงงันไปค
