็ดเท่านั้น ถึงจะสามารถไปถึงทางออกได้” ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกล่าว
“เมื่อเข้ามาที่นี่ ก็ไม่มีทางให้ย้อนกลับไปได้อีกแล้ว! หากหลงทางอยู่ที่นี่ ก็มีแต่จะต้องเป็นวิญญาณอยู่ในเหวนรกแห่งนี้เท่านั้น ข้าไม่อยากให้อัจฉริยะอย่างแม่สาวน้อยต้องมามีจ จุดจบเช่นนี้หรอกนะ ฉะนั้นตั้งใจบุกทะลวงต่อไปเถอะ!” เขากล่าวต่อ
“ข้าไม่เคยคิดที่อยากจะกลับมาก่อนเลย ข้าจำเป็นที่จะต้องไปหากิเลนแห่งนรก แต่ข้าแค่สัมผัสได้ว่าที่ชั้นนี้ ยังมีปีศาจเหวนรกซ่อนตัวอยู่ ข้าเลยจะถามว่าท่านอยากจะให้จับมันก่ อนหรือไม่?” มู่เฉียนซีกล่าว
“อะไรนะ? เป็นไปไม่ได้? ชั้นที่หนึ่งนี้คืออาณาเขตของข้า ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ายังมีปีศาจเหวนรกอยู่?” ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ก็ข้าบอกว่ามีไง หากท่านไม่เชื่อละก็ พวกเรามาเดิมพันกันดีหรือไม่!”
“เดิมพันหรือ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเอาเรื่องเช่นนี้มาเดิมพันกับข้า น่าสนใจจริง ๆ เจ้าพูดมาสิ! พวกเราจะเดิมพันกันเช่นไร?” เขาค่อนข้างสนใจอย่างเห็นได้ชัด เขาคอยเฝ้าอยู่ที่เหวนรก ชั้นหนึ่งวันแล้ววันเล่าไม่มีเปลี่ยนแปลง ซึ่งความจริงแล้วมันก็ทำให้เขาค่อนข้างเบื่อหน่ายเลยทีเดียว
“หากชั้นที่หนึ่งมีป
