ีศาจเหวนรก ท่านไม่เพียงแต่ต้องพาข้าไปที่ชั้นที่สองเท่านั้น แต่ต้องพาข้าไปหาผู้พิทักษ์ของชั้นที่สองด้วย และหากว่าข้าแพ้ ข้าจะมอบยาน้ำก่อนหน้านี้ให้ท่าน น และข้าจะให้ท่านเป็นสองเท่าเลยด้วย เป็นอย่างไร?” มู่เฉียนซีกล่าวกับเขา
“ยาน้ำสองเท่าอย่างนั้นหรือ!” และผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งหวั่นไหวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
“ได้ ตกลงตามนี้!” เขามีความมั่นใจในตนเองเป็นอย่างมาก นี่คืออาณาเขตของตนเอง หรือว่าเขาจะรู้สู้แม่สาวน้อยผู้นี้ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
“ปีศาจเหวนรกตัวนั้นอยู่ที่ใดล่ะ? พาข้าไปหามันสิ หากหามันไม่เจอภายในหนึ่งวัน จะถือว่าเจ้าแพ้ และเจ้าก็จะต้องมอบยาให้ข้า จากนั้นข้าจะไปส่งเจ้าที่ชั้นสอง เป็นอย่างไร?”
“ตกลง!”
“ตามข้ามาสิ!” ร่างสีม่วงพุ่งทะยานออกไป และผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งก็ย่อมต้องไล่ตามไปอย่างอยากรู้อยากเห็นแน่นอนอยู่แล้ว
เขาไม่รู้ว่าสาวน้อยผู้นี้เข้าใจอะไรผิดเกี่ยวกับปีศาจเหวนรกหรือไม่ แต่ตอนนี้พวกเขามาถึงเป้าหมายแล้ว!
“ที่เจ้าบอกว่าปีศาจเหวนรก ก็คือเจ้าก้อนหินนี่อย่างนั้นหรือ?” ผู้พิทักษ์กล่าวพลางจ้องมองไปยังก้อนหินที่อยู่ตรงหน้าก้อนนั้น แม่สาวน้อยผู้นี้แพ้แล้ว
ทันทีที่มู่เฉียนซีโบกมือ ก็มีลูกบอลเพลิงปราก
