กลอนไปด้วย และประมูลไปด้วย ดีหรือไม่?”
มีนักปรุงยาคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาว่า “นี่เจ้ากำลังล้อเล่นอยู่อย่างนั้นหรือ? กลั่นยาลูกกลอนระดับสูงใช้เวลาครึ่งวันก็ยังไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ หรือว่าเจ้าต้องการให้พวกข้ารออยู่ที่นี่ นานขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร?”
“พวกเราไม่ได้มีเวลาว่างมากขนาดนั้นหรอกนะ แม่สาวน้อยอย่ามัวแต่เล่นอยู่เลย ให้หมอปีศาจตัวจริงออกมาเสียทีเถอะ! เมื่อดูจากยาลูกกลอนระดับสูงสุดที่ขายอยู่ในหอหมอปีศาจเหล่านั้นแ แล้ว คิดว่าหมอปีศาจผู้นั้นก็คงมีความสามารถอยู่บ้าง ฉะนั้นให้เขาออกมาให้พวกเราเห็นจะดีกว่า” มีคนกล่าวขึ้น
“จะรอหรือไม่ ก็แล้วแต่พวกเจ้าเถอะ” หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็หยิบสมุนไพรวิญญาณออกมา
หากหม้อยาที่ดูทั้งทรงพลังและลึกลับนั่นดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้ เช่นนั้นสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นก็ทำให้พวกเขาอิจฉาตาร้อนได้เช่นกัน
พระเจ้า! นั่นคือสมุนไพรวิญญาณที่พวกเขาต่างใฝ่ฝันอยากจะได้มันมาครอบครอง แม่สาวน้อยผู้นั้นเอามันมาจากที่ไหนกันแน่นะ?
หากว่าไม่ใช่อาณาเขตของผู้อื่น และที่นี่ยังมียอดฝีมือที่ซ่อนเร้นอยู่อีกมากมายแล้วละก็ พวกเขาคงได้กระโจนเข้าไปตะครุบไว้อย่างโหดเหี้ยมเป็นแน่
หอหมอปีศาจนี่ ช่างร่ำรวยจริง ๆ
