มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย และนางคอยเฝ้าดูความตายของเจ้าหมอนี่อยู่เงียบ ๆ เพราะความจริงแล้วคนที่กล้าท้าทายอ๋องจิ่วเยี่ยเช่นนี้มีไม่มากนัก
จิ่วเยี่ยลงมือโดยไม่พูดไม่จา อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นคนรนหาที่ตายด้วยตนเองอยู่แล้ว
“อ๊ากกกก!” มีเสียงกรีดร้องที่น่าเวทนาดังขึ้น และขาทั้งสองข้างของคนผู้นี้ก็ถูกทำให้พิการจนไม่มีแรงตอบโต้เลยแม้แต่น้อย หลังจากนั้นเขาก็ล้มฟุบลงไปบนพื้นพร้อมร่างกายที่ชุ่ มไปด้วยเหงื่อ
การถามทางหลังจากนั้นก็ไม่มีผู้ใดกล้ามาพูดจาหยอกล้ออีกแล้ว ทั้งยังยอมตอบออกมาตามตรง “ท่านราชาอสูรอยู่ที่สนามศิลา ตรงไปทางนั้น…”
สถานที่ที่เรียกว่าสนามศิลานั้น คือสถานที่ที่มีความลาดชันสูง ราวกับลานหิมะก็มิปาน ทว่าสถานที่แห่งนี้นั้นดันไม่ได้มีหิมะสีขาวบริสุทธิ์ แต่กลับเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยหินสี ดำที่มีความแหลมคมหลากหลายชนิดต่างหาก
จุดที่อยู่สูงสุดของสนามศิลาแห่งนี้มีแท่นสูงอยู่อันหนึ่ง และที่แท่นสูงแห่งนั้นก็มีสิ่งปลูกสร้างอันงดงามตั้งตระหง่านอยู่บนนั้น ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็เห็นว่ามีนักโทษที่ถูกม มัดเอาไว้กลุ่มหนึ่งถูกปล่อยตัว
“วิ่งสิ!” หลังจากเสียงคำรามนั้น นักโทษเหล่านั้นก็รีบพุ่งลงมาด
