้วยความพยายามเป็นอย่างมาก
พวกเขาล้วนเดินด้วยเท้าเปล่า แต่ทว่าบนพื้นนั้นกลับมีเศษหินที่แตกหักแหลมคมมากมายอยู่ใต้เท้าของพวกเขา
แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่พวกเขากลับไม่สามารถหยุดลงได้ และมีเพียงแต่ต้องเร่งความเร็วเพื่อวิ่งลงไปจากเนินสูงนี้เท่านั้น ขอเพียงพวกเขาสามารถวิ่งออกไปจากขอบเขตของลานการละเล่นนี ได้ พวกเขาถึงจะสามารถเอาชีวิตรอดได้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! รีบวิ่งเร็วเข้าสิ!” มีเสียงหัวเราะราวกับคนบ้าก็มิปานดังสะท้อนลงมาจากบนแท่นศิลาสูงนั้น และมู่เฉียนซีก็มองเห็นชายที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยคนหนึ่ง
เขาได้นำหินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่งออกมา และเขาก็โยนมันลงมาจากบนแท่นหินสูง ปล่อยให้หินก้อนนั้นค่อย ๆ กลิ้งลงมาตามทางลาดชันของเนินสูงนั้น
เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เอามาอีกอัน!”
“เอามาอีก!”
ครืนนนน!
หินก้อนใหญ่ได้กลิ้งลงมากจากเนินสูง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกมันมีความเร็วที่เร็วกว่านักโทษเหล่านั้นเป็นอย่างมาก
และไม่ว่านักโทษเหล่านั้นจะวิ่งเกินขีดจำกัดของพวกเขามากเพียงใด แต่พวกเขาที่ไม่มีพลังวิญญาณล้วนถูกหินเหล่านั้นไล่ตามมาจนทันอยู่ดี
“อ๊ากกก!” มีเสียงกรีดร้องดังก้องออกมา สุดท้ายแล้วจุดจบของพวกเขาจะเป็นเช่นไร เรื่องนี้ก็เห็นได้
