ซึ่งหินก้อนนั้นกลิ้งลงไปด้วยความเร็วที่รวดเร็วเป็นอย่างมาก
ราชาอสูรสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนนี้ ไม่มีความผันผวนของพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นนักโทษของขุมนรกอสูรเช่นกัน
เขาไม่ได้เห็นนักโทษที่มีความกล้าหาญเช่นนี้มานานมากแล้ว เขาจะต้องเล่นได้อย่างสนุกสนานมากแน่นอน เขาจะคอยดูว่าคนพวกนี้จะสามารถหลบหนีได้หรือไม่
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! มีคนรนหาที่ตายมาถึงสองคน! คราวนี้คงจัดการได้ง่ายขึ้นแล้ว”
“มันเริ่มเข้าไปใกล้พวกเขาแล้ว! อีกไม่นานมันก็จะสามารถบดขยี้พวกเขาได้แล้ว คงไม่ได้กลัวจนโง่งมไปแล้วหรอกนะ! คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะวิ่งตรงขึ้นมาด้วยความเร็ว เหตุใดถึงไม่หลบ ล่ะ”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพวกเขาทั้งสองคนกันแน่?”
หินก้อนนั้นกำลังจะมากลิ้งมาอยู่ตรงหน้าของมู่เฉียนซี จิ่วเยี่ยต้องการที่จะลงมือ แต่มู่เฉียนซีกลับก้าวมาข้างหน้าพลางกล่าวว่า “ข้าจัดการเอง!”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็ชกหินก้อนนั้นด้วยกำปั้นโดยตรง ซึ่งการเคลื่อนไหวของนางก็ไม่ได้ทำให้นางดูงดงามน้อยลงเลยแม้แต่น้อย
“ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วหรือ! นางคิดว่าตนเองยังมีพลังวิญญาณอยู่หรือยังไง! คิดไม่ถึงว่านางจะสกัดกั้นหินนั้นด้วยกำปั้นเช่นนี้”
“ลองดูให้ดี ๆ สิ ผู
