่างไรก็ตาม ในที่สุดพวกเราก็รอดแล้ว ไชโย!”
โชตดีที่สามารถเอาชีวิตรอดได้แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาดีใจเป็นอย่างมากจริง ๆ
และเรือนจำเขตชั้นกลางในเวลานี้ ตนที่เห็นพวกเขาพาตนอื่นมาด้วย ก็กล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อยว่า “กลุ่มของพวกเจ้าสามารถล่ามาได้แต่สองตนอย่างนั้นหรือ? แต่สองตนจะไปมีประโยชน์อะไร แต่…เอ๊ะ…”
“สาวงาม! ติดไม่ถึงเลยว่าจะมีสาวงามที่งดงามถึงเพียงนี้” มันบ้าไปแล้วที่เขตล่าสัตว์จะมีสาวงามเช่นนี้อยู่ด้วย
ที่นี่ไม่มีผู้หญิงเลยสักตน ฉะนั้นเมื่อได้เห็นมู่เฉียนซีพวกเขาจึงได้รู้สึกยากที่จะเชื่อเป็นอย่างมาก
“ผู้ชายตนนี้ จงถอดหน้ากากของเจ้าออกเสีย ดวงตาสีฟ้าเช่นนี้ ช่างหายากจริง ๆ!” หลังจากนั้น ผู้ตุมตนนั้นก็กล่าวพลางจ้องมองไปยังดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ย
เขายืนมือออกมาหมายจะถอดหน้ากากของจิ่วเยี่ย แต่ยังไม่ทันที่มู่เฉียนซีจะลงมือ แขนของผู้ตุมตนนั้นก็ได้ถูกจิ่วเยี่ยหักอย่างฉับพลัน
ผู้ตุมที่อยู่เขตชั้นนอกก่อนหน้านี้เหล่านั้นต่างหวาดกลัวขึ้นมาทันที เดิมทีพวกเขาติดว่าแม่นางผู้นั้นโหดร้ายมากแล้ว แต่ติดไม่ถึงเลยว่าผู้ชายผู้นี้จะกล้าหาญยิ่งกว่า
“อ๊ากกก! ฆ่าเขา! ฆ่าเขาเดี๋ยวนี้!” ผู้ตุมตนนั้นโมโหเป็นอย่างมาก
