ต้องฟื้นฟูเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อย่ากังวลไปเลย! ช้าเชื่อในตัวจิ่วเยี่ย ว่าเขาจะต้องไม่มีทางถูกคำสาปบ้านั่นควบคุมจนเสียสติไปอย่างสมบูรณ์ และทำร้ายข้าอย่างแน่นอน”
“ขอเพียงพวกเราเฝ้าดูเขาอย่างเงียบ ๆ คอยดูจิ่วเยี่ยเอาชนะเจ้าสารเลวที่เคยทำร้ายเขาก่อนหน้านี้ผู้นั้นได้ก็พอแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย แววตาของนางแน่วแน่ และเต็มไปด้วย ยความเชื่อมั่นในตัวจิ่วเยี่ย
ฝูเซิงตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ตกลง! ข้าจะอยู่ดูเป็นเพื่อนเจ้านายตัวน้อยก็แล้วกัน”
จื่อโยวกล่าวว่า “ก็จริง! ตอนแรกที่จิ่วเยี่ยเข้าไปในคุกปีศาจแห่งความมืด เขาก็ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้เลยแม้แต่น้อย ส่วนตาเฒ่าผู้นี้ก็อาศัยว่าตนเองสามารถใช้พลังวิญญาณได้ จึงมาโอ้อวดพลังของตนเองต่อหน้าเยี่ย และทุกครั้งเยี่ยก็มักจะถูกเขาทรมานจนเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายเสมอ”
“เอ๊ะ! ดูเหมือนว่าข้าจะพูดในเรื่องที่ไม่ควรพูดไปเสียแล้ว คนงามเจ้าห้ามบอกเยี่ยเด็ดขาดเลยนะ! มิเช่นนั้นเยี่ยได้ฆ่าข้าเป็นแน่” จื่อโยวปิดปากของตนเองอย่างรีบร้อน
แววตาของมู่เฉียนซีมืดมนลงทันที นางกล่าวกับจื่อโยวว่า “วางใจเถอะ ข้าไม่มีทางให้คนอื่นรู้แน่นอน และจะไม่ปล่อยผู้คุ้มปีศาจแห่ง
