และแม้ว่าคนงามจะรู้ว่าสถานการณ์นั้นร้ายแรงมากเพียงใด แต่นางก็ยังคงไม่ ยอมไปอยู่ดี
“เช่นนั้นก็ไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ! หากเจ้านายตัวน้อยไม่อยากจากไปเองละก็ เช่นนั้นเมื่อข้าหายดีแล้ว ข้าจะมัดเจ้าตัวน้อยแล้วพาหนีไปเลย” ฝูเซิงก็รู้ว่าอ๋องจิ่วเยี่ยได้สูญเส สียการควบคุมไปแล้ว เขาสูญเสียการควบคุมจนไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น ฉะนั้นเขาจึงอยากพาเจ้านายของเขาออกไปให้ไกลจากอันตรายมากที่สุด
“พวกเจ้าอย่าอวดดีไปหน่อยเลย หากต้องต่อสู้จริง ๆ! ข้าว่าพวกเจ้าก็น่าจะสู้ข้าไม่ได้เช่นกัน” มู่เฉียนซีกล่าวพลางกวาดสายตาไปทางพวกเขา
ผลของยาฟื้นฟูของนางเห็นผลดีเป็นอย่างมาก แต่ที่พวกเขาต่อสู้กับราชาวิหคนรกแห่งความตายเมื่อครู่นี้ ก็ได้ทำให้พวกเขาเผาผลาญพลังไปอย่างต่อเนื่อง จนตอนนี้เริ่มที่จะทนไม่ไหวอีกแ แล้ว
พวกเขายืนตัวตรงด้วยอาการสั่นเทาเล็กน้อย จื่อโยวกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “พวกเราหลอกสายตาท่านหมอปีศาจไม่ได้เเลย!”
ตึง ตึง!
เมื่อเสียงสองเสียงดังขึ้น ร่างทั้งสองก็ล้มลงไปที่พื้น และตอนนี้พวกเขาก็ถึงขีดจำกัดแล้ว
มู่เฉียนซีอยู่ด้านข้างเพื่อพักผ่อน เพราะหลังจากการต่อสู้กับราชาวิหคนรกแห่งความตาย พลังของนางก็ถูกผลาญไปจนหมดและจำเป็น
