ั้งเจ็ดชิ้นนั้น พร้อมแววตาที่ลุกโชนไปด้วยความเดือดดาล
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “โล่หงส์ผกผันอย่างนั้นหรือ? มันคืออะไร?”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! โล่หงส์ผกผัน ก็คือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพป้องกันหลักของหัวหน้าเผ่าหงส์เทพน่ะสิ! คิดไม่ถึงล่ะสิว่าเหตุใดสมบัติอันล้ำค่าเช่นนี้ถึงได้มาตกอยู่ในมือเจ้าแห่งแดนน นรกที่โสมมเช่นนี้! ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ในเมื่อผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเช่นข้ามีสิ่งของเช่นนี้ ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย เจ้าทนทำลายมันได้อย่างนั้นหรือ? เจ้าทนได้อย่างนั้นหรือ?” ผู้คุ้มปีศาจแห่งคว วามมืดที่คุ้นเคยกับโล่หงส์ผกผันเป็นอย่างมากหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
จิ่วเยี่ยกำหมัดแน่น และพลังที่น่าสะพรึงก็ระเบิดออกมาจนทำให้คนหายใจไม่ออก
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย เจ้าก็คงไม่คิดว่าสิ่งของชิ้นนี้จะมาตกอยู่ในมือข้าอย่างนั้นสินะ! ถ้าเจ้าอยากจะฆ่าข้า ก็ต้องทำลายมันด้วย หากเจ้าทนได้ละก็นะ !”
“ในตอนแรก คนผู้นั้นต้องการให้ข้าช่วยทำให้เจ้าเหมือนตายทั้งเป็นในคุกปีศาจแห่งความมืดแห่งนี้ ขอเพียงข้าสามารถทำได้ เขาก็จะตอบแทนข้าด้วยสมบัติอันล้ำค่าเช่นนี้! คนอย่างเขา แม้ว่าจะเป็นสมบัติอย่างโล่หงส์ผกผันเช่นนี้ เขาก็
