นกัน
แววตาของจิ่วเยี่ยเปลี่ยนเป็นมืดมน เขาเรียกคืนพลังของตนเอง และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อสะกดคำสาปนี้เอาไว้
“ดูเหมือนว่า โล่หงส์ผกผันนี้คงจะส่งผลกระทบต่อเจ้า ทำให้เจ้าตกอยู่ในสภาพสูญเสียการความคุมเร็วยิ่งขึ้นไปอีกสินะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” และผู้คุมปีศาจแห่งความมืดก็หัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าค คลั่งอีกครั้ง
“จิ่วเยี่ย!” จิ่วเยี่ยในเวลานี้ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงวิ่งเข้าไปหาเขาทันที
นางได้ฝังเข็มอาบยาพิษไปบนร่างกายของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดหลายสิบเข็ม ซึ่งมันก็ทำให้เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยชั่วขณะหนึ่ง
“ซี!” จิ่วเยี่ยกอดนางเอาไว้ในอ้อมแขน จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงอันทุ้มต่ำว่า “ซี…ซี…”
พลังแห่งชีวิตในร่างกายของมู่เฉียนซีระเบิดออกมาอีกครั้ง มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย! เจ้าจะไม่เป็นอะไร!”
“อย่างเด็ดขาด!”
“อื้ม!”
ทั้งสองกอดกันและกันอยู่เงียบ ๆ ราวกับว่าโลกใบนี้มีพวกเขาเพียงสองคนก็มิปาน
ฝูเซิงกล่าวว่า “เผ่าหงส์เทพ เป็นถึงเผ่าพันธุ์ที่ครอบครองตำแหน่งที่สูงที่สุดในแดนเทพ เหตุใดหัวหน้าเผ่าถึงได้ปล่อยให้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพปกป้องเหนือสุดตกมาอยู่ในมือของขย ยะพรรนั้นได้”
เขาถูกขังอยู่ในขุมนรก
