งและจื่อโยวในเวลานี้ก็ฟื้นตัวแล้วเช่นกัน ฉะนั้นพวกเขาจึงเข้าร่วมการต่อสู้ใหม่อีกครั้ง
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าขยะสามตัวนั้น ให้พวกเจ้าเป็นคนจัดการก็แล้วกัน”
จื่อโยวกล่าวว่า “มันอันตรายมากหากเจ้าจะจัดการพวกเขาทั้งสองด้วยตัวคนเดียว ข้าจัดการเอง!”
ยิ่งผู้คุมปีศาจแห่งความมืดตั้งใจบีบบังคับให้จิ่วเยี่ยแสดงพลังที่แข็งแกร่งออกมามากเท่าไร จื่อโยวก็ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้นเท่านั้น โชคดีที่คราวที่แล้วสะกดมันเอาไว้ได้ หากคราวน นี้คำสาประเบิดออกมาอีกครั้ง จะยังทำได้อยู่หรือไม่?
นี่คือสถานการณ์แห่งความเป็นความตาย แน่นอนเขารู้ดีว่าไม่อาจเอาแต่เชื่อในโชคใด ๆ ได้อยู่แล้ว
“นี่คือคำสั่งของข้า! ที่เจ้าจำเป็นต้องฟัง” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
จื่อโยวกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ตกลง! เจ้าก็ระวังตัวด้วย อย่าบุ่มบ่าม คิดถึงคนงามเข้าไว้”
ฝูเซิงกล่าวว่า “ถ้าเขาอยากจะอวดดี เช่นนั้นก็ปล่อยให้เขาอวดดีไปเถอะ! พวกเราสองคนมาจัดการเจ้าสามคนนี้ดีกว่า”
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “ใต้เท้าจื่อโยว ก่อนหน้านี้เจ้าเคยพ่ายแพ้ต่อลูกน้องของข้ามาแล้ว คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้ามาสู้กับข้าอีก! กระบวนท่าสังหารที่เจ้าโดนเมื่อครู่นี้ ไม่ท ทำให้เจ็บบ้
