วเยี่ยเดินไปทางมู่เฉียนซี นางจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “จิ่วเยี่ย ข้าเข้าใจทักษะโลหิตเจ็ดชั้นแล้ว ตอนนี้ถือว่าข้าฝึกฝนโยวหลัวซวนหยินได้สมบูรณ์แบบแล้วหรือยัง?”
จิ่วเยี่ยกล่าวตอบว่า “ยังไม่สมบูรณ์แบบ!”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “มันยังไม่สมบูรณ์แบบตรงไหนอย่างนั้นหรือ?”
จิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีเข้ามาไว้ในอ้อมกอด “ความสมบูรณ์แบบของทักษะวิญญาณนี้ยังไม่เรียกว่าสมบูรณ์แบบหรอก รอให้ซีกลายเป็นภรรยาของข้าหวงจิ่วเยี่ยเมื่อไรมันถึงจะเรียบว่าสมบูรณ์แบ บบ มิใช่หรือ?”
มู่เฉียนซีผงะไปเล็กน้อย นี่จิ่วเยี่ยกำลังพูดถึงความสมบูรณ์แบบในความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ไม่ใช่ทักษะโยวหลัวเสียหน่อย
“รอถอนคำสาป และหาท่านพ่อตาเจอเมื่อไร ซีก็ไม่สามารถหนีได้อีกแล้ว และข้าก็จะแต่งงานกับเจ้าได้เสียที” จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แน่นมากขึ้นอีก
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “รอให้ถอนคำสาปได้เมื่อไร ทั้งร่างกาย หัวใจและจิตวิญญาณของเจ้าก็จะต้องสลักข้ามู่เฉียนซีคนนี้เอาไว้ แล้วข้าจะหนีไปได้อย่างไร? หากหนีไปแล้วจะเ เอาเปรียบเจ้าได้อย่างไรล่ะ รอให้หาท่านพ่อของข้าเจอเมื่อไร ข้าก็จะยอมแต่งงานกับเจ้า”
จิ่วเยี่ยขบมู่เฉียนซีอย่างแผ่วเบาแล้วกล่าวว่า
