“หากท่านพ่อตาไม่เห็นด้วยล่ะ?”
“หากไม่เห็นด้วยหรือ! นั่นก็เป็นเรื่องที่เจ้าต้องหาทางเอาเองมิใช่หรือ?”
“เช่นนั้นข้าก็คงต้องใช้กำลังแย่งเจ้ามา!” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างรุนแรง
“หากเจ้าชิงตัวข้าไปได้ ข้าก็จะแต่ง! แต่หากชิงตัวข้าไปไม่ได้ เช่นนั้นข้าก็คงทำได้เพียงหนีตามเจ้าไปแล้วล่ะ”
ระหว่างพวกเขา ย่อมไม่มีทางปล่อยมือกันและกันไปง่าย ๆ ไม่ว่าจะมีอุปสรรค์ใดก็ตาม นอกจากนี้ท่านพ่อก็น่าจะไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผลถึงขนาดนั้นด้วย เพราะนางเองก็ไม่อยากจะหนีตามคนอื่ นไปเช่นกัน!
ครืนน!
ประตูบานหนึ่งเปิดออกอีกครั้ง และเสียงร้องคำรามที่น่าสะพรึงก็ดังก้องเข้ามาในหูของพวกเขา
บนแท่นหินที่ลอยอยู่กลางอากาศมีวิหคนรกแห่งความตายสีเทาขนาดมหึมาอยู่ตัวหนึ่ง ซึ่งนกตัวนี้ไม่ได้อยู่ในรูปร่างของมนุษย์ แต่เป็นรูปร่างเดิมของมัน
ทว่าตอนนี้มันกลับแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้มากนัก อย่างน้อยก็มีระดับความสามารถถึงใต้เท้าระดับล่างแล้ว
ความสามารถของมันอยู่เหนือมู่เฉียนซีมากมายนัก แต่มู่เฉียนซีก็ไม่ได้ท้อถอยเลยแม้แต่น้อย ขอเพียงเอาชนะเจ้าสิ่งนี้ได้ นางก็จะสามารถเข้าใกล้หอคอยนิรันดร์ได้อีกนิดแล้ว
และตำแหน่งด้านหลังที่วิหคนรกแห่งความตายยืนอยู่ก็มี
