ประตูอยู่อีกบานหนึ่งพอดี
“มีอาหารที่น่าอร่อยมาอีกสองคนแล้ว จงนำจิตวิญญาณของพวกเจ้ามาให้ราชาของข้าก่อน เมื่อราชาของข้าแข็งแกร่งมากขึ้น เขาก็จะสามารถทำลายกรงขังแห่งนี้ได้”
แววตาที่เต็มไปด้วยความโลภของมันจ้องมองมาที่มู่เฉียนซี และอดที่จะพุ่งทะยานมาทางพวกเขาไม่ได้ มันอยากจะฉีกพวกเขาเป็นชิ้น ๆ และหลังจากนั้นก็ค่อยล่าจิตวิญญาณของพวกเขา
แต่ทว่ายังไม่ทันที่มันจะได้ลงมือ แววตาของมู่เฉียนซีก็มืดมนลง “ที่แท้ก็มีข้อจำกัดนี่เอง เจ้าไม่สามารถพุ่งเข้ามาได้ และทำได้เพียงร้องคำรามให้ผู้คนหวาดกลัวเท่านั้น เจ้าคิดว่า าข้าจะกลัวนกอย่างเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
“ข้าคือวิหคนรกแห่งความตายผู้สูงส่ง เผ่าของพวกเขาเป็นข้ารับใช้ของเทพแห่งความตายผู้ทรงพลัง ราชาของข้าเป็นถึงพาหนะของท่านเทพแห่งความตาย แต่มนุษย์ที่ต่ำต้อยเช่นเจ้าบังอาจม มาทำให้ข้าต้องอับอาย เจ้านี่ช่างรนหาที่ตายเสียจริง”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นเจ้ามีความสามารถพอที่จะฆ่าข้าได้หรือไม่ล่ะ?”
“เจ้ามนุษย์น่ารังเกียจ!” มันพุ่งทะยานเข้ามา เนื่องจากถูกมู่เฉียนซีทำให้โมโหเป็นอย่างมาก
“มนุษย์ เจ้าเคยได้ยินเรื่องมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์หรือไม่? เจ้าอยากได้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์
