พวกเขาไม่สามารถต่อสู้แบบตัวต่อตัวได้ เช่นนั้นก็ทำได้เพียงหาทางหนีเท่านั้น!
แต่เนื่องจากว่ากรงร้อยศึกทั้งหมดถูกผนึกเอาไว้ ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถออกไปได้
และไม่ว่าจะเป็นสถานที่ใดในกรงร้อยศึกแห่งนี้ ก็ล้วนเป็นอาณาเขตของวิหคนรกแห่งความตายทั้งนั้น ทีนี้พวกเขาจะหนีไปที่ไหนได้กันล่ะ?
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็นึกถึงสถานที่แห่งหนึ่งได้ นางกล่าวว่า “หาวิธีนำทางมุ่งหน้าไปยังเมืองซากโบราณของอ๋องอัคคีเหลยถิงแห่งนั้นให้เร็วที่สุด เมืองซากโบราณแห่งนั้นมีความพิเ เศษมาก เพราะวิหคนรกแห่งความตายไม่สามารถเข้าไปได้! ขอเพียงเข้าไปข้างใน ทุกคนก็น่าจะปลอดภัยแล้ว”
ผู้นำของทหารชุดเกาะดำกล่าวว่า “ขอรับนายท่าน! พวกข้ารู้เส้นทาง พวกข้าจะพาบุกทะลวงออกไปเองขอรับ!”
“ตกลง!”
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปยังกองกำลังขนาดใหญ่ของคุกโลหิตที่อยู่ข้างหน้า นางกล่าวขึ้นมาว่า “ทุกคน ไปกับข้า! พวกเราจะต้องฝ่าออกไปด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด! ได้ยินหรือไม่”
“ขอรับ!”
พวกเขาร้องตะโกนออกมาว่า “ฆ่ามันน!”
มีมู่เฉียนซีคอยเปิดทางให้อยู่ด้านหน้า แม้ว่าวิหคนรกแห่งความตายจะแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก แต่ผู้ที่ขวางทางก็ยังคงถูกพลังจิตวิญญาณที่ทรงพลังขอ
