โลหิตนั้นเป็นพืชกลายพันธุ์ขั้นเ เทวะตนหนึ่ง ดังนั้นคนผู้นี้ก็คือเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิตอีกคนหนึ่งเช่นกัน”
เจ้าเมืองอีกคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ?
นัยน์ตาของอ๋องแห่งคุกลับหดลงอย่างกะทันหัน และเขาก็ได้รู้ว่าคนผู้นี้ก็คือคนที่เคยเป็นอ๋องของคุกโลหิตนั่นเอง
“ฉวยโอกาสตอนที่ข้ากำลังพักผ่อนรังแกเจ้านายของข้าอย่างนั้นหรือ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอ๋องคุกลับอะไรนั่นก็ตาม ข้าจัดการเจ้าก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
ร่างเงาสีแดงเลือดสว่างวาบขึ้น และฝูเซิงก็พุ่งทะยานไปทางอ๋องแห่งคุกลับทันที
บนสนามรบที่ถูกทำลายล้างจนพังพินาศ ฝูเซิงสวมใส่เสื้อผ้าอย่างงดงาม ซึ่งมันก็ได้กลายเป็นทิวทัศน์ที่พิเศษในสนามรบแห่งนี้ไปทันที
การต่อสู้ของฝูเซิงนั้นรุนแรงมาก อ๋องแห่งคุกลับกล่าวว่า “ทั้งเจ้าและข้าต่างอยู่ในระดับอ๋องเช่นเดียวกัน แม้ว่าเจ้าจะเป็นหนามโลหิต ข้าก็ไม่มีทางกลัวเจ้าหรอก อย่าคิดว่าเจ้าจะล ลอบทำร้ายข้าได้ แล้วเจ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้นะ”
ร่างของอ๋องแห่งคุกลับพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ก็มิปาน และพลังแห่งความมืดที่ระเบิดออกมาก็ได้ปะทะเข้ากับร่างเงาสีแดงเลือดร่างหนึ่ง
ตูมมม โครมม!
การต่อสู้ของทั้งสามฝ่ายเป็นไปอย่างดุเดือด
