ินไปแล้ว และเจ้าก็อย่าดูถูกมู่เฉียนซีเกินไปด้วย”
“ตอนนี้ไม่ขัดขวางข้า หากถึงเวลานั้นข้าฆ่าหวงจิ่วเยี่ยไปแล้ว เจ้าก็อย่ามาเสียใจภายหลังก็แล้วกัน” เงาสีดำนั้นแหวกมิติออกจากกัน และหลังจากนั้นก็หายไปต่อหน้าต่อตาอู๋หยาทันที
ทันใดนั้นมิติที่อยู่รอบตัวจิ่วเยี่ยก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน และความรู้สึกถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้โจมตีเข้ามา ซึ่งแรงกดดันนี้ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าพลังของอ๋องจิ่วเย ยี่ยเลย
ร่างเงาสีดำร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมากลางอากาศที่ว่างเปล่า และพลังที่มืดมนนั้นก็ทำให้ผู้คนต่างต้องสั่นสะท้าน ราวกับว่ามีวิญญาณร้ายคืบคลานขึ้นมาจากจุดที่ลึกที่สุดของนรกก็มิปา าน
แต่ทว่ารูปร่างหน้าตาของวิญญาณร้ายผู้นี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อเหลาเป็นพิเศษเช่นนี้ได้
ทุกคนต่างตื่นตกใจ “คนผู้นี้…คนผู้นี้คือใครกัน?”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ถึงนางจะไม่เคยเห็นคนผู้นี้มาก่อน แต่สำหรับตัวตนของคนผู้นี้ นางคิดว่านางเดามันออกแล้ว
และคนผู้นี้ก็คือผู้คุมปีศาจแห่งความมืดในตำนานนั่นเอง!
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเหลือบมองไปที่จิ่วเยี่ย เขากล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างจนปัญญาว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจ