เหลยถิงก็ได้กลายเป็นผู้บัญชาการที่ไร้กองกำลังติดตามไปอย่างสมบูรณ์ หลังจากนั้นแม่ทัพของกองกำลังหนึ่งก็เดินมาถึงเบื้องหน้าของมู่เฉียนซี และกล่าวขอบคุณนาง
เป็นเรื่องจริงที่อ๋องอัคคีเหลยถิงเป็นท่านอ๋องที่เขาจงรักภักดี แต่ทว่าในตอนที่ท่านอ๋องกำลังจะตาย เขากลับสังหารพวกเขาที่ยังมีชีวิตอยู่ทีละคน ขนาดตายไปแล้วก็ยังดึงจิตวิญญ ญาณของพวกเขาออกมา และควบคุมเอาไว้อย่างสมบูรณ์
ถึงพวกเขาจะมีความจงรักภักดีแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะเหมือนเป็นผู้หญิงของเขา ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้รับการปฏิบัติเช่นนี้มันจึงทำให้ภายในใจของพวกเขารู้สึกเกลียดชังความเห็นแ แก่ตัวของอ๋องอัคคีเหลยถิงเป็นที่สุด แต่เนื่องจากพวกเขาถูกควบคุมอย่างสมบูรณ์ พวกเขาจึงไม่สามารถต้านทานได้เลย
“นายท่านได้โปรดพาเขาออกมาด้วยขอรับ พวกข้าอยากจะแก้แค้น” เขาขอร้อง
“กล้ามาใช้กลอุบายกับข้า แล้วยังมาทำให้ลูกน้องของข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสอีก แม้เจ้าจะไม่พูดข้าก็คิดที่จะลงโทษเขาให้สาสมอยู่แล้ว” ภายในแววตาของมู่เฉียนซีฉายแววอันตรายออกมา
หลังจากนั้นอ๋องอัคคีเหลยถิงก็ถูกมู่เฉียนซีตามหาจนเจอ
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
มีสายฟ้าผ่าลงมาจากกลางอากาศนับครั้งไม่ถ้วน เขากล่าวอย่