หลางทั้งหกคนอีกด้วย
และตอนนี้เองอวิ๋นจื่อก็สังเกตเห็นหนุ่มน้อยที่วิปลาสทั้งหกคนนั้นแล้ว เขาขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “นี่เจ้าได้เด็กวิปลาสมาอีกสามคนแล้วหรือ คิดไม่ถึงเลยว่าอู๋หยาจะโจมตีเจ้าอีกแล ล้ว”
อวิ๋นจื่อรู้ดีว่า ทุกครั้งที่อู๋หยาลงมือโจมตีมู่เฉียนซีนางจะต้องเจอกับวิกฤติที่อันตรายมาก เพราะอย่างไรเสียในครั้งแรกที่นางเจอเข้ากับวิกฤต โชคดีที่มีเขาอยู่ด้วยพอดี มิเช่ นนั้นมันคงเป็นสถานการณ์ที่อันตรายจนไม่อาจพูดถึงเลยทีเดียว
ส่วนในวิกฤตครั้งที่สอง นางก็ถูกต้อนจนต้องเข้าไปในขุมนรกสีโลหิต และรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด
และนี่ก็คงเป็นฝีมือของอู๋หยาอีกเช่นกัน ฉะนั้นจึงไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดเจ้าพืชกลายพันธุ์ขั้นเทวะผู้นั้นถึงได้บาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “อื้ม! ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเกรงว่าอู๋หยาจะยังสร้างสถานการณ์ที่อันตรายขึ้นในกรงร้อยศึกแห่งนี้อีกด้วย และดูเหมือนว่าสถานการณ์ในตอนนี้ก็เริ่มจะย่ำ ำแย่มากแล้ว”
สถานการณ์ของคุกอสูรในตอนนี้น่าอนาถเป็นอย่างมาก แต่ทว่าท่านอ๋องของพวกเขาในตอนนี้กำลังต่อสู้อยู่กับใต้เท้าจื่อโยว จึงไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้เลย
อ๋องคุกอสูรกล่าวว่า “สมกับที่เ
