ดนั้นนางก็ได้ยินเสียงของนกร้องดังกึกก้องอยู่ภายในหูของนาง
นางรู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่างกาย และรู้สึกราวกับว่าจิตวิญญาณของนางกำลังถูกมีดอันแหลมคมฉีกออกจากกัน จากนั้นนางก็เห็นอย่างเลือนรางว่ามีนกสีเทาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้า ามาตรงหน้าของนาง
จะงอยปากอันแหลมคมของนกสีเทาเหล่านั้นเริ่มจิกกินจิตวิญญาณของนางเป็นอาหาร นางกล่าวด้วยร่างกายที่สั่นเทาว่า “ไสหัวไป ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!”
“นี่พวกแกเป็นอะไรกันแน่? ออกไปให้พ้น!”
ตูมมม โครมมม!
โยวจีโจมตีอย่างบ้าคลั่ง และปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา แต่ทว่าสำหรับวิหคนรกแห่งความตายแล้วการโจมตีเหล่านี้ไม่ได้สร้างอันตรายใด ๆ ให้แก่พวกมันเลย
นอกเสียจากว่าโยวจีจะสงบสติอารมณ์ลงและใช้พลังปกป้องจิตวิญญาณของคนเอง แต่เนื่องจากว่านางได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ จึงทำให้ยากที่จะสงบสติอารมณ์ลงได้
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
วิหคนรกแห่งความตายจำนวนนับไม่ถ้วนถูกดึงดูดให้เข้ามา
กลิ่นอันหอมหวนของจิตวิญญาณผู้แข็งแกร่งถูกยาของมู่เฉียนซีเร่งให้ขยายออกไปเป็นวงกว้าง และมันก็ทำให้วิหคนรกแห่งความตายนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่นางอย่างบ้าคลั่ง
“ออกไป! ไสหัวออกไป!”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับวิหคนรก
