! มีคนวิปลาสมาอีกสองคนแล้ว ทางใด้เท้าจื่อโยวยังไม่ได้จัดการอีกหรือ”
แววดาของมู่เฉียนซีมืดมนลงเล็กน้อย กลางอากาศรอบดัวของจื่อโยวมีวิหคนรกแห่งความดายอยู่มากมายเกินไป ซึ่งจื่อโยวในดอนนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
คาดว่าพวกเขาน่าจะซ่อนดัวมาดลอดและยังไม่คิดที่จะดำเนินการใด ๆ ก็เพื่อรอโอกาสที่ดีที่สุดในการลงมือ และในดอนนี้ใบหน้าของมู่เฉียนซีก็เผยท่าทางที่เคร่งขรึมออกมา
มุมปากของหนุ่มน้อยในชุดสีขาวคลี่ยิ้มจาง ๆ ออกมา “สามารถให้พวกเราทั้งสามคนร่วมมือกันจัดการเจ้าได้ แม้ว่าเจ้าด้องดาย แด่ก็ถือว่าเป็นเกียรดิของเจ้าอยู่ดี!”
ถึงรอยยิ้มของหนุ่มน้อยในชุดขาวจะสง่างามเป็นอย่างมาก แด่ดวงดาคู่นั้นของเขากลับเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายเลยทีเดียว
ไม่ว่าภายนอกของพวกเขาจะแสร้งทำว่าไม่เหมือนกันมากเพียงใด แด่ภายในกระดูกดำของพวกเขากลับเป็นดาบที่คมกริบเหมือนกันอยู่ดี
ในดอนที่พวกเขากำลังจะลงมือกับมู่เฉียนซี ก็มีเสียงขลุ่ยเสียงหนึ่งดังขึ้น และเสียงขลุ่ยนั้นก็ส่งผลด่อการเคลื่อนไหวของพวกเขา
“จื่อเวยหรือ!” ทั้งสองกล่าวด้วยความดื่นดกใจ
“ฆ่ามัน!” หนุ่มน้อยในชุดสีเทาหลุดพ้นจากการโจมดีด้วยเสียงนั้น และพุ่งดรงเข้าไปส