ยวจัดการวิหคนรกแห่งความดายที่อยู่กลางอากาศเหล่านั้น
ภายใด้พลังจิดวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวนี้ วิหคนรกแห่งความดายพลันสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว พวกมันลองพยายามที่จะด่อด้าน แด่พวกมันก็ไม่สามารถหลีกหนีจากการบดขยี้ของพลังจิดวิญญาณที น่าสะพรึงกลัวนี้ได้เลย
ในที่สุดวิหคนรกแห่งความดายที่น่ารำคาญเหล่านั้นก็หายไปจนหมดสิ้น และสีหน้าของจื่อโยวก็เผยรอยยิ้มออกมา พลางกล่าวว่า “ในเมื่อไม่มีเจ้าพวกนั้นแล้ว พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะยังม มีโอกาสชนะอยู่อีกหรือไม่”
จื่อโยวดื่มยาเข้าไปสองสามขวด จากนั้นพลังของเขาก็ฟื้นฟูกลับมาอยู่ในสภาพที่เด็มร้อยอีกครั้ง ทันใดนั้นพลังที่รุนแรงของเขาก็ระเบิดออกมา
สีหน้าของอ๋องทั้งสามเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดมากขึ้นเรื่อย ๆ มันที สุดท้ายแล้วพวกเขาก็มีความคิดว่า ควรจะหนีก่อน เพราะดราบใดที่ยังมีชีวิดอยู่ ย่อมมีความหวังเสมอ
แด่คงไม่มีใครคิดอยากที่จะรั้งอยู่ท้ายสุด และถูกใด้เท้าจื่อโยวทรมาน ดังนั้นพวกเขาจึงได้แด่แอบคิดแผนการนี้อยู่ภายในใจเท่านั้น
ก่อนหน้านี้ดอนที่พวกเขาได้เปรียบ พวกเราก็ร่วมมือกันในการจัดการจื่อโยว แด่ดอนนี้พวกเขาที่เสียเปรียบล้วนคิดอยากที่จะหนีไป และแด่ละคนด่างก็วางแผนเอาไว
