แล้วกัน!” หลังจากนั้นพลังของจิ่วเยี่ยก็เริ่มไหลทะลักไปทั่วกรงร้อยศึกแห่งนี้ ซึ่งมันก็ทำให้คนที่อยู่โดยรอบสามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายข ของจิ่วเยี่ยได้ทันที
“ฝ่าบาทอยู่ทางนั้นหรือ? พวกเรารีบไปกันเถอะ”
“เป็นท่านอ๋องจิ่วเยี่ย พวกเรารีบหนีกันเถอะ!”
ด้วยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทำให้ปฏิกิริยาของคนสองกลุ่มแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เวลานี้ ด้านนอกกรงร้อยศึกที่มีพระราชวังอยู่แห่งหนึ่ง พระราชวังแห่งนี้ที่เป็นถึงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ ได้มีร่างสีขาวนวลร่างหนึ่งที่เวลานี้เต็มไปด้วยเลือดปรากฏขึ้น
พรวด!
เขายังคงกระอักเลือดออกมาต่อเนื่องอย่างบ้าคลั่ง
“เพื่อจัดการแม่นางน้อยเพียงคนเดียว เท่านี้ยังไม่พออีกหรือ! ดูท่านสิ บาดเจ็บถึงขนาดนี้ ร่างแยกนี้ของท่านกำลังจะดับสูญแล้วนะ! ท่านอู๋หยา” มีร่างเงาสีดำร่างหนึ่งอยู่ข้างหลั งของเขา
เขาจ้องมองไปยังอู๋หยาที่ขาวซีดโดยไม่มีเลือดเลยแม้แต่น้อย และถึงแม้ว่าเขาจะพยายามลุกขึ้นมาแต่ก็ลุกไม่ขึ้น ทว่ากลับมีรอยยิ้มที่เยาะเย้ยปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเขาแ
