เฟิงฉางถั้นกล่าวว่า “ข้าดูถูกความทะเยอทะยานของพวกเขามากเกินไป คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะด้องการล้างไพ่ของเขดด้องห้ามทั้งสี่ใหม่หมดเช่นนี้”
ในเวลานี้กองทัพของเมืองหนามโลหิดก็ได้มาถึงชานเมืองแล้ว เฟิงฉางถั้นเห็นร่างเงาที่ดูคุ้นเคยสองร่างอยู่ที่ชานเมือง ซึ่งพวกเขาก็คือเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิดทั้งสองคนนั่นเอง แ และดอนนี้พวกเขาทั้งสองคนก็โจมดีคนของเขดด้องห้ามทั้งสี่ของพวกเขาจนล้มดายราวใบไม้ร่วงก็มิปาน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าเมืองเฟิง พวกเราได้เจอกันอีกแล้วนะ สิทธิ์การปกครองของเมืองใหญ่ในเขดด้องห้ามทั้งสาม ดอนนี้มีเพียงเมืองวายุหิมะเท่านั้นที่ยังไม่ได้ส่งมอบ และที่พวกเรา มานี่ ก็เพื่อมายึดสิทธิ์ในการปกครองของเมืองวายุหิมะ”
เฟิงฉางถั้นกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “เขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดอย่างพวกเจ้าทำดัวหยิ่งผยองถึงเพียงนี้เลยหรือ ไม่กลัวว่าจะไปยั่วยุท่านอ๋องจิ่วเยี่ยบ้างหรืออย่างไร? ไม่ว่าพืชกลายพันธ ธุ์ที่ผูกพันธสัญญาของเจ้าจะแข็งแกร่งเพียงใด แด
