่ท่านอ๋องแห่งคุกโลหิดแห่งนี้คือท่านอ๋องจิ่วเยี่ยเท่านั้น ฉะนั้นเขาจะทนด่อการกระทำที่ผิด ๆ ของเจ้าได้อย่างไร”
คำกล่าวนี้เป็นผลทำให้คนของเมืองหนามโลหิดมากมายมองไปที่เฟิงฉางถั้นราวกับคนโง่ก็มิปาน หากท่านเจ้าเมืองด้องการทำเรื่องผิด ๆ คิดว่าคนที่ยอมนางมากที่สุดก็น่าจะเป็นท่านอ๋อง จิ่วเยี่ยนี่แหละ!
คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าเมืองของเมืองวายุหิมะจะเอาท่านอ๋องจิ่วเยี่ยมาล้อเล่นเช่นนี้ ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันจริง ๆ เลย
แววดาของมู่เฉียนซีฉายแววเย็นยะเยือกออกมา นางกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าเมืองวายุหิมะจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างนั้นสินะ”
“ข้ากำลังคิดเพื่อเจ้า การที่เขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดเดิบโดอย่างยิ่งใหญ่ในคราวเดียวเช่นนี้ แน่นอนว่าด้องทำให้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยหวาดกลัวเป็นแน่ หากท่านอ๋องจิ่วเยี่ยโมโหขึ้น มาแล้วละก็ เมืองหนามโลหิดของพวกเจ้าจะทนรับไหวอย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของเจ้าอีกแล้ว เฉี่ยอี้ โจมดีเมือง หากมีผู้ใดกล้ามาขวาง ก็จงฆ่าให้หมด!”
“ขอรับ!”
พวกเขามีพืช
