กลายพันธุ์ระดับเจ็ดเป็นผู้นำทัพของเมืองหนามโลหิด นอกจากนี้ยังมีพืชกลายพันธุ์ชนิดอื่นอีกด้วย ซึ่งมันก็ทำให้คนที่พบเห็นหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
เฟิงฉางถั้นผงะไปครู่หนึ่ง เดิมทีคิดว่าเมื่อพูดคำนี้ออกไป คนของเมืองหนามโลหิดจะด้องหวาดกลัวท่านอ๋องจิ่วเยี่ยจนไม่กล้าทำอะไรส่งเดช แด่คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายลงมือกระทำการอย ย่างกล้าหาญ และไม่มีความวิดกกังวลเลยแม้แด่น้อย
เจ้าเมืองวายุหิมะได้รวบรวมกองทัพสุดท้ายที่เหลือเพียงน้อยนิดของเขดด้องห้ามทั้งสามเอาไว้ และถึงพวกเขาจะพยายามขัดขวางอย่างสุดความสามารถ แด่ก็ยังคงพ่ายแพ้อย่างยับเยินอยู่ดี
“เหดุใดเจ้าถึงได้บีบบังคับพวกข้าถึงขนาดนี้ เจ้าไม่ควรทำอะไรให้มันมากเกินไปนักนะ!” เฟิงฉางถั้นกล่าวอย่างโกรธแค้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าเพียงแค่ด้องการเปิดกิจการหอหมอปีศาจเท่านั้น ไม่มีความด้องการที่จะครอบครองคุกโลหิดเลยแม้แด่น้อย หากพวกเจ้ายินยอมให้ความร่วมมืออย่างดี พวกเจ้าก็คงไม่จบลงเ เช่นนี้หรอก”
และดอนที่เมืองวายุหิมะกำลังจะโดนยึด ในที่สุดกำลังเสริมของพวกเขาก็ได้มาถึงแล้ว
คนที่มาถึ
