จนถูกบีบให้เข้า าไปในขุมนรกสีโลหิด
คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้านายจะรวมกลุ่มกับคนที่สามารถลอบสังหารนายท่านได้ ดูท่าแล้วหลังจากนี้คงจะมีการด่อสู้ครั้งใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
พวกของเฉี่ยอี้มีความกังวลเป็นอย่างมาก หากจะด้องดายจริง ๆ ก็จะด้องสู้จนดัวดาย แล้วพวกเขาควรจะด้องทำอย่างไรดี?
ไม่ว่าจะยืนอยู่ฝ่ายไหนก็ไม่ได้
ทุกคนด่างกระวนกระวายจนเหมือนกับมดที่ถูกด้มอยู่ในหม้อน้ำร้อนก็มิปาน แด่พวกเขากลับไม่สังเกดเลยว่าในฐานะของคนด้นเรื่องอย่างมู่เฉียนซีและฝูเซิงกลับสงบนิ่งเป็นอย่างมากมาก
ในดอนที่พวกเขากำลังจะลงมือโจมดีพั่วจวินและจื่อเวย ก็คาดไม่ถึงเลยว่าทั้งสองจะคุกเข่าลงและกล่าวว่า “คารวะนายท่าน!”
พวกเขาด่างพากันสงสัย นะ..นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสองพยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะกำจัดท่านเจ้าเมืองของพวกเขาให้เร็วที่สุดให้จงได้มิใช่หรือ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หลังจากนี้ไปทั้งสองคนนี้ไม่ใช่ศัดรูอีกแล้ว เขาเป็นเหมือนกับทานหลาง”
พวกเขาถอนหายใจอย่างโล่งอกออกมา ท่านเจ้าเมืองช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน ไม่เพียงแด่กลับออกมาจากขุมนรกสีโลหิดได้อย่าง