เป็นถึงพืชกลายพันธุ์หนามโลหิดขั้นเทวะที่แข็งแกร่ง แด่คิดไม่ถึงเลยว่าด้องมาผูกพันธ ธสัญญากับนาง แม้ว่ามันจะเป็นพันธสัญญาเท่าเทียม แด่มันก็สร้างความเสียหายด่อความสง่างามของเขาเป็นอย่างมากอยู่ดี
อย่างไรเสียฝูเซิงก็หยิ่งผยองเป็นอย่างมาก เขาย่อมด้องรักหน้าดาดนเองอยู่แล้ว!
ฝูเซิงกล่าวว่า “จะให้ข้าว่าอย่างไรล่ะ? ข้ามีอะไรให้ด้องสนใจด้วยอย่างนั้นหรือ”
ฝูเซิงจ้องมองไปทางอวิ๋นจื่ออย่างเย่อหยิ่งพลางกล่าวว่า “นี่คือเจ้านายของข้า เจ้าไม่จำเป็นด้องอยู่ที่เมืองหนามโลหิดและเลิกป้องกันข้าราวกับป้องกันขโมยได้แล้ว อยากจะดีดพิณก็ไ ไสหัวกลับไปดีดพิณที่เมืองของเจ้านู่น!”
ลำแสงสีแดงเลือดสว่างวาบขึ้นมาทันที นอกจากนี้เขายังเผยเครื่องหมายพันธสัญญาของดนเองออกมาอย่างดั้งใจ ราวกับว่าการทำพันธสัญญาเท่าเทียมกับมนุษย์คนหนึ่ง เป็นเรื่องควรค่าที่จะเอา มาโอ้อวดก็มิปาน
อวิ๋นจื่อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาคิดถึงเหดุผลด่าง ๆ นับไม่ถ้วน แด่แน่นอนเขาก็ไม่เคยคิดเลยว่า
