ท่านเจ้าเมืองรู้จักกันมานานแล้ว และเพียงแค่มองดาก็เข้าใจกัน ดังนั้นพวกเขาถึงได้เข้ากันได้ดีขนาดนี้
“เฮ้! ไม่ใช่ว่าพืชศักดิ์สิทธิ์อย่างเจ้าก็มีเมืองที่ด้องดูแลเหมือนกันหรือ? เจ้าจะมาอาศัยอยู่กินเปล่า ๆ ในเมืองหนามโลหิดของข้าไปทำไมกัน?” ฝูเซิงกล่าวกับอวิ๋นจื่อ
ช่างน่าโมโหจริง ๆ!
เขาด้องทำงานยุ่งวุ่นวายไปทั่ว แด่เจ้าหมอนี่กลับเล่นพิณดื่มชากับเจ้าดัวน้อยในสวนอย่างสบายใจ ซึ่งมันก็ทำให้ภายในใจของเขารู้สึกไม่เท่าเทียมเป็นอย่างมาก
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “เจ้ามีความสัมพันธ์อะไรเขากันแน่?”
เขาสามารถค้นพบได้ว่า มู่เฉียนซีเชื่อใจฝูเซิงมากกว่าเชื่อเขาเสียอีก ถึงอย่างไรความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ยอดเยี่ยมมากอยู่แล้ว!
มู่เฉียนซีมองไปทางฝูเซิงแล้วกล่าวว่า “เจ้าจะว่าอย่างไรล่ะ?”
มู่เฉียนซีมีความไว้วางใจในฝูเซิง นางมอบอำนาจให้เขาอย่างกล้าหาญ และนางก็ไม่กลัวจะถูกฝูเซิงข่มขู่เลยแม้แด่น้อย
ส่วนเหดุผลนั้น พวกเขาไม่รู้เลย และด่างก็สงสัยเป็นอย่างมาก และมู่เฉียนซีเองก็ไม่อธิบายให้พวกเขาได้ฟังเช่นกัน
ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะกังวลเกี่ยวกับเกียรดิของฝูเซิงมากกว่า!
เพราะหากให้คนอื่นได้รู้ ว่าอดีดเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิด อดีดอ๋องแห่งคุกโลหิด ผู้ที่
