เมืองหนามโลหิตนั้นไม่เหมือนกัน เพราะเมืองหนามโลหิตเป็นเมืองที่เขาสร้างมันขึ้นมาด้วยตนเอง และสิ่งที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นเจ้าตัวน้อยจากเผ่าพันธุืเดียวกับเขาทั้งนั้น
และเมื่อจำเป็นต้องเป็นเมืองหลวงของคุกโลหิต ความเป็นเจ้าของที่นี่ของเขายิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีก
ตอนนี้มีคนแย่งเมืองหนามโลหิตของเขาไปแล้ว และที่เจ้าพวกนี้ไม่โจมตีมนุษย์ก็น่าจะเป็นเพราะถูกมนุษย์ควบคุมอยู่เป็นแน่
ฝูเซิงเดือดดาลเป็นอย่างมาก และมันก็ทำให้จิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา
และตอนนั้นเองเขาก็ประกาศสงครามออกมาโดยตรง “เจ้าเมืองคนปัจจุบันของเมืองหนามโลหิตเป็นใคร? ไสหัวออกมาพบข้าเดี๋ยวนี้”
ฝูเซิงคิดว่า หากเจ้าเมืองผู้นี้เชื่อฟังและคุยกันรู้เรื่องสักหน่อย และไม่ได้รังแกหนามโลหิตเหล่านี้ เขาก็จะใจดีไว้ชีวิตของเขา และแค่แย่งเมืองหนามโลหิตกลับคืนมาเท่านั้น
แต่หากอีกฝ่ายไม่ยอมรับ เช่นนั้นเขาก็จะทำลายคนผู้นั้นอย่างแน่นอน
กลิ่นอายนี้อันตรายมาก ซึ่งมันก็ทำให้อวิ๋นจื่อที่นั่งบัญชาการอยู่ที่จวนเจ้าเมืองตะลึงงันไปเล็กน้อย
พวกของเฉี่ยอี้ เฉี่ยเอ้อ และเฉี่ยซานออกไปทำงานข้างนอก แต่ทว่าคนผู้นี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะสามารถต่อสู้ได้ และทำได้เพียงแ