มู่เฉียนซีสามารถสัมผัสตำแหน่งคราว ๆ ที่เจ้าโลหิตปรากฏตัวออกมาได้ ซึ่งเขาก็โผล่ออกมาจากชั้นใต้ดินนั่นเอง
ในสถานการณ์ที่มาศัตรูบุกโจมตีเช่นนี้ มู่เฉียนซีที่เดินอยู่ในพระราชวังโลหิตจะต้องตกเป็นเป้าของการโจมตีอย่างแน่นอน แต่เป็นเพราะมีจื่อเวยคอยนำทางให้ พวกเขาจึงไม่ได้คิดว่าพวก นางคือศัตรู
บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยกองซากปรักหักพัง และมู่เฉียนซีก็พบฝูเซิงที่ถูกใส่กุญแจมือและเท้าอยู่ในชั้นใต้ดิน
บนร่างกายของเขามีเพียงผ้าที่ปิดส่วนล่างของร่างกายเอาไว้เท่านั้น ฉะนั้นจื่อเวยจึงโยนเสื้อคลุมยาวออกไปเพื่อปิดบังร่างกายให้กับเขา
พวกเขาต้องปลดกุญแจเหล่านี้ออกแต่กลับไม่มีลูกกุญแจ ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงหยิบยาที่มีฤทธิ์กัดกร่อนออกมาและใช้มันจัดการสิ่งเหล่านี้
เมื่อฝูเซิงได้รับอิสระ มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “เสี่ยวเฉี่ยรีบพุ่งมาที่นี่สุดชีวิต ในที่สุดก็สามารถรักษาความบริสุทธิ์ของเจ้าเอาไว้ได้ แต่มันเองก็ทำให้ตนเองต้องตกอยู่ในอันตรายเช ช่นกัน”
“รักษาความบริสุทธิ์ของข้า มันก็เหมือนรักษาความบริสุทธิ์ของเขาเช่นกัน ไอ้วิป
