ลาสสารเลวนั่น ข้าไม่มีทางปล่อยให้มันตายดีแน่นอน” ฝูเซิงกัดฟันกล่าว
“เสี่ยวเฉี่ยยังไม่ถึงขั้นเทวะเลย ซึ่งมันก็แตกต่างจากที่เจ้าคาดการณ์เอาไว้อย่างสิ้นเชิง เจ้าแน่ใจว่าจะเอาชนะได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ”
“แม้ว่าจะไม่มีโอกาสชนะ แต่ก็ต้องสู้แล้วล่ะ ตอนนี้พวกเราไม่มีทางถอยได้อีกแล้ว มิใช่หรือ?”
ในตอนที่ฝูเซิงพุ่งทะยานออกไป เสี่ยวเฉี่ยก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเป็นอย่างมาก
ตูมมม โครมมม!
กิ่งก้านของหนามโลหิตกระจัดกระจายไปทั่วท้องฟ้า พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวร้องคำรามออกมา มันก็กำลังพยายามที่จะบดขยี้เสี่ยวเฉี่ยให้ได้
ความสามารถของทั้งสองฝ่ายนั้นแตกต่างกันเกินไป แม้ว่าหนามโลหิตจะได้เปรียบในเรื่องเผ่าพันธุ์ แต่มันก็ไม่ได้มีประโยชน์มากเท่าไรนัก
ในเวลานี้ ได้มีร่างเงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา นัยน์ตาของเจ้าโลหิตหดตัวลงอย่างกะทันหัน และพลังของเขาก็ลดลงเล็กน้อยด้วยเช่นกัน
อย่างไรเสียฝูเซิงก็ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ ดังนั้นภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขาจึงอาจจะได้รับบาดเจ็บได้ง่าย
เจ้าโลหิตกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ใครเป็นคนปล่อยเจ้าออกมากันแน่? ช่างบังอาจนัก”
ฝูเซิงกล่าวว่า “ปล่อยมันไป”
เจ้าโลหิตผงะไปครุ่หนึ่ง หลังจากนั้นก็กล่า
