ว
“ขวางพวกมันเอาไว้!”
“หาทางบุกทะลวงออกมา จะปล่อยให้เปลืองแรงต่อไปเช่นนี้ไม่ได้”
พืชกลายพันธุ์จำนวนมากขนาดนี้ ทำให้ผู้คุมเหล่านี้ปวดหัวมากจริง ๆ แต่พวกเขาก็พยายามบุกทะลวงออกไปอย่างสุดความสามารถ
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
อย่างไรเสียพวกเขาก็ต้องสร้างช่องว่างให้ได้ พวกเขาใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการส่งผู้คุมคนหนึ่งออกไป เพียงเท่านี้การช่วยเหลือท่านจื่อเวยก็จะไม่ใช่เรื่องยากอีกแล้ว
และจื่อเวยในตอนนี้ ก็กำลังรอช่วงเวลานี้อยู่เช่นกัน!
และในเวลานี้เอง จื่อเวยก็เห็นรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของมู่เฉียนซี “ดูเหมือนเจ้าจะภูมิใจมากสินะ! แต่เสียใจที่จะต้องบอกกับเจ้าว่า เจ้าไม่มีทางบรรลุเป้าหมายได้แน่”
ตึงง!
ทันใดนั้นร่างเงาสีดำร่างหนึ่งก็มาปรากฏอยู่ข้างหลังของเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว และโจมตีเข้าใส่จุดสำคัญถึงชีวิตของเขาอย่างไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย
จื่อเวยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “พั่วจวิน!”
เขาไม่จำเป็นต้องหันไปมอง ก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าคนที่โจมตีเขาจากทางด้านหลังคือใคร และนั่นก็คือพั่วจวินนั่นเอง!
ตึง!
จื่อเวยล้มฟุบลงไปบนพื้น และเลือดก็ทะลักออกมาราวกับน้ำพ
