ุ
เขากล่าวอย่างประหลาดใจว่า “เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะทรยศท่านอู๋หยาเหมือนกับทานหลาง ดี…ดีจริง ๆ…”
จื่อเวยไม่คิดมาก่อนเลยว่า คนที่เดิมทีควรตายไปแล้วจะปรากฏตัวออกมาลอบโจมตีเขา ทำให้เขาไม่ทันได้ป้องกันเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “พั่วจวิน เจ้าอยากให้เขามีชีวิตอยู่หรือว่าอยากให้เขาตายดีล่ะ”
“ทุกอย่างเป็นไปตามที่นายท่านสั่งขอรับ!” พั่วจวินกล่าวอย่างเย็นชา
“เจ้าทำอะไรกับพั่วจวินกันแน่? เหตุใดเขาถึงได้เชื่อฟังคำสั่งของเจ้า!” จื่อเวยกล่าวด้วยความตกใจ
“ชีวิตของเจ้านี่ยิ่งใหญ่จริง ๆ แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ก็ยังไม่ตายอยู่ดี ในเมื่อเจ้าไม่ตาย เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไป เอาเป็นว่าทำให้เจ้ามีความภักดีเหมือนกับพั่วจวิน และทานหลางก็แล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าวกับเขา
“เจ้าฝันไปเถอะ! ข้าไม่มีทางเป็นเหมือนพวกเขาแน่นอน ข้ายอมตาย…”
จื่อเวยรู้ดีว่าตนเองไม่เหลือพลังในการโต้กลับเลยแม้แต่น้อย แต่เพื่อไม่ให้กลายเป็นเหมือนพั่วจวินและทานหลาง เขาจึงเตรียมตัวที่จะปลิดชีวิตของตนเองเสีย
เขาเตรียมจะฆ่าตัวตาย โดยที่ไม่ลังเลเลยสักนิด
คนที่อู๋หยาบ่มเพาะออ
