กมา ไม่มีใครเห็นแก่ชีวิตของตนเองเลยแม้แต่คนเดียว อีกทั้งยังถือว่าคำสั่งของเขาเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่สุดอีกด้วย
แต่ความเร็วในการฆ่าตัวตายของเขาย่อมไม่เร็วเท่าการเคลื่อนไหวของมู่เฉียนซีแน่นอนอยู่แล้ว พลันนั้นร่างของจื่อเวยก็แข็งทื่อจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
มู่เฉียนซีหยุดเลือดให้เขา และจัดการบาดแผลของเขาด้วย
จื่อเวยจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซีอย่างโกรธเคือง!
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เสี่ยวเฉี่ยก็กำลังสั่งการกับน้องชายของมันให้สังหารคนทั้งหมดนี้ให้สิ้น
“บริวารน้อยของข้ากำจัดคนผู้นั้นได้แล้ว พวกเจ้านี่ไม่ได้เรื่องเลย ยังไม่รีบฆ่าพวกเขาให้เร็วขึ้นกว่านี้อีกหรือ”
เพราะความกดดันของเสี่ยวเฉี่ยทำให้พวกเขาจำเป็นต้องทุ่มสุดกำลัง และมันก็ทำให้สภาพของผู้คุมเหล่านั้นในตอนนี้น่าสังเวชเป็นอย่างมาก
“อ๊ากกกก!” มีเสียงกรีดร้องดังออกมาอย่างต่อเนื่อง และกองทัพผู้คุมเหล่านั้นก็ถูกสังหารหมู่ จนไม่เหลือเลยแม้แต่คนเดียว
จื่อเวยรู้ว่ามันจบสิ้นแล้ว! และความพ่ายแพ้ในคราวนี้ ก็ไม่มีโอกาสที่จะสามารถพลิกสถานการณ์ได้เลยแม้แต่น้อย
การปล่อยให้มู่เฉียนซีหนีรอดมาจนถึงขุมนรกสีโลหิตได้ในครั้งที่แล้ว แน่นอนว่าเป็นเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีว
